CATULLI CARMINA
LUDI SCAENICI (1943)
Music by Carl Orff
Dramatis Personae:
Catullus
Lesbia
Caelus
Ipsitilla
Ammiana
Amatores
Meretrices
Iuvenes
Senis
CORO
Pueri, Puellae
Eis aiona!
Eis aiona!
tui sum!
Eis aiona!
tui sum!
o mea vita,
Eis aiona!
tui sum,
eis aiona!
Pueri
Tu mihi cara
mi cara amicula
corculum es
Puellae
corculum es!
Pueri
Tu mihi corculum,
tu mihi corculum!
Puellae
corcule, corcule
dic mi, dic mi,
te me amare
Pueri
O tui oculi,
ocelli lucidi,
fulgurant, efferunt
me velut specula.
Puellae
specula, specula,
tu mihi specula
Pueri
O tua blandula
blanda, blandicula,
blanda, blandicula,
tua labella.
Puellae
Cave, cave,
cave, cavete!
Pueri
ad ludum prolectant.
Puellae
Cave, cave,
cave, cavete!
Pueri
O tua lingula
lingula, lingula,
usque perniciter
vibrans ut vipera.
Puellae
Cave, cave,
cave, cavete,
cave meam viperam
cave meam viperam,
nisi te mordet.
Pueri
Morde me!
Puellae
Basia me!
Pueri
Morde me
Puellae
Basia me!
Pueri
Morde me!
Puellae
Basia me,
basia me,
basia me!
Pueri, Puellae
Ah!!
Pueri
Tu es Venus,
Tu es Venus,
Venus es!
Puellae
O me felicem,
o me felicem.
Pueri
In te,
in te,
in te habitant
omnia gaudia,
omnes dulcedines,
omnis voluptas.
In te,
in te,
in tuo amplexu
in tuo ingente amplexu
tota est,
tota est,
mihi vita.
Puellae
O me felicem!!
Pueri, Puellae
Eis aiona!
Eis aiona!
Eis aiona!
Senis
"Eis aiona!
Eis aiona!
Eis aiona!"
O res ridicula!
O res ridicula!
inmensa stultitia.
Nihil durare potest
tempore perpetuo.
Cum bene Sol nituit,
redditur Oceano.
Decrescit Phoebe,
quam modo plena fuit,
Venerum feritas saepe
fit aura levis.
"Tempus, tempus,
tempus amoris
cubiculum
non est."
Sublata lucerna
nulla est fides,
perfida omnia sunt.
O vos brutos,
vos stupidos
vos stolidos!
Senex
"Lanternari,
tene scalam!"
Senis
Audite, audite,
audite ac videte!:
"Catulli carmina
Catulli carmina
Catulli carmina".
Pueri, Puellae
Audiamus!!
ACTUS I
Odi et amo, quare id faciam,
fortasse requiris.
Nescio,
sed fieri sentio et excrucior.
Lesbia, Catulo
Vivamus mea Lesbia, atque amemus,
rumoresque
senum severiorum
omnes unius aestimemus assis!.
Soles occidere et redire possunt:
nobis cum semel
occidit brevis lux,
nox est perpetua una dormienda.
Da mi basia mille, deinde centum,
dein mille altera,
dein secunda centum,
deinde usque altera mille,
deinde centum.
Dein, cum milia
multa fecerimus,
conturbabimus illa,
ne sciamus,
aut ne quis malus invidere possit,
cum tantum sciat esse basiorum.
Ille mi par esse deo videtur,
ille, si fas est,
superare divos,
qui sedens adversus identidem te
spectat et audit
dulce ridentem, misero quod omnis
eripit sensus mihi: nam simul te,
Lesbia, aspexi,
nihil est super mi.
Lingua sed torpet,
tenuis sub artus
flamma demanat,
sonitu suopte
tintinant aures,
gemina et teguntur lumina nocte.
Otium, Catulle,
tibi molestum est:
otio exsultas
nimiumque gestis,
otium et reges prius
et beatas perdidit urbes.
Caeli, Lesbia nostra, Lesbia illa,
illa Lesbia,
quam Catullus unam plus quam se
atque suos amavit omnes,
nunc in quadriviis et angiportis
glubit magnanimi
Remi nepotes.
Nulli se dicit mulier
mea nubere malle quam mihi,
non si se
Iuppiter ipse petat.
Dicit: sed mulier cupido
quod dicit amanti,
in vento et rapida
scribere oportet aqua.
Senis
"Placet, placet, placet,
optime, optime, optime!".
ACTUS II
Iucundum, mea vita,
mihi proponis amorem
hunc nostrum inter
nos perpetuumque fore.
Di magni,
facite ut vere promittere possit,
atque id sincere dicat
et ex animo,
ut liceat nobis
tota perducere vita
aeternum hoc sanctae
foedus amicitiae.
"dormi, dormi,
dormi ancora".
Catulo
O mea Lesbia!
Desine de quoquam
quicquam bene velle
mereri aut aliquem fieri
posse putare pium.
Omnia sunt ingrata,
nihil fecisse benigne,
nil,
immo etiam taedet
obestque magis;
ut mihi, quem nemo
gravius nec acerbius urget,
quam modo qui me unum
atque unicum
amicum habuit.
Senis
"Placet, placet, placet,
optime, optime, optime".
ACTUS III
Catulo
Odi et amo,
quare id faciam,
fortasse requiris.
Nescio, sed fieri sentio
et excrucior.
Amabo, mea dulcis Ipsitilla,
meae deliciae,
mei lepores,
iube ad te veniam meridiatum.
Et si iusseris,
illud adiuvato,
ne quis liminis
obseret tabellam,
neu tibi lubeat foras abire.
Sed domi maneas paresque nobis
novem continuas fututiones.
Verum si quid ages,
statim iubeto:
nam pransus iaceo
et satur supinus
pertundo tunicamque palliumque.
Ammiana, puella defututa
tota milia me decem poposcit,
ista turpiculo puella naso,
decoctoris amica Formiani.
propinqui,
quibus est puella curae,
amicos medicosque convocate:
non est sana puella,
nec rogare qualis sit:
solide est imaginosa.
Miser Catulle,
desinas ineptire,
et quod vides perisse
perditum ducas.
Fulsere quondam candidi
tibi soles,
cum ventitabas
quo puella ducebat
amata nobis quantum
amabitur nulla.
Ibi illa multa
cum iocosa fiebant,
quae tu volebas
nec puella nolebat,
Fulsere vere candidi
tibi soles.
Nunc iam illa non vult:
tu quoque impotens noli,
nec quae fugit sectare,
nec miser vive,
sed obstinata mente perfer,
obdura.
Vale puella!
Iam Catullus obdurat,
nec te requiret
nec rogabit invitam:
at tu dolebis,
cum rogaberis nulla.
Scelesta, vae te!
Quae tibi manet vita!
Quis nunc te adibit?
Cui videberis bella?
Quem nunc amabis?
Cuius esse diceris?
Quem basiabis?
Cui labella mordebis?
At tu, Catulle,
destinatus obdura.
Lesbia
Catulo!
Catulo
Lesbia!
Nulla potest mulier
tantum se dicere
amatam vere,
quantum a me Lesbia
amata mea est.
Nulla fides ullo
fuit umquam foedere tanta,
quanta in amore
tuo ex parte reperta mea est.
Nunc est mens deducta tua,
mea Lesbia,
culpa atque ita
se officio perdidit ipsa suo,
ut iam nec bene velle
queat tibi,
si optima fias,
nec desistere amare,
omnia si facias.
CORO
Pueri, Puellae
Eis aiona!
Eis aiona!
tui sum!
Senis
Oi me!!
Pueri, Puellae
Eis aiona!
Ascendite faces!!
Io!
F I N I S
|
